Sobota, 03 Grudzień 2016
Aisko.pl
Aisko.pl
więcej
Koszyk
...jest pusty
Kategorie
więcej
Znajdź produkt
szukaj również w opisach
    
FAQ - Najczęściej Zadawane Pytania FAQ - Najczęściej Zadawane Pytania
  1. Jak robić zakupy w sklepie internetowym?
  2. Co to jest tlenek węgla?
  3. Na co zwracać uwagę przy zakupie czujnika tlenku węgla?
  4. Dlaczego tlenek węgla jest tak niebezpieczny?
  5. Jakie są stopnie oraz objawy zatrucia tlenkiem węgla?
  6. Jakie są źródła tlenku węgla?
  7. Co zrobić aby zminimalizować możliwość powstania CO?
  8. Czym kierować się przy wyborze czujnika tlenku węgla?
  9. Ile czujników i gdzie należy je instalować?
  10. Gdzie nie wolno montować czujników?
  11. Czy czujniki CO wykrywają inne gazy?
  12. Co zrobić gdy zadziała czujnik tlenku węgla?
  13. Jak pomóc poszkodowanym?
  14. Alkohol w pracy - jak postępować w przypadku podejrzenia, że pracownik jest nietrzeźwy.
  15. Informacje dla kierowców.

  1. Jak robić zakupy w sklepie internetowym?
    Przejdź do działu Pomoc. Tam jest dokładnie wszystko wyjaśnione. Odpowiedni link znajdziesz w boksie Informacje.

  2. Co to jest tlenek węgla?
    Tlenek węgla (CO), popularnie zwany czadem, jest bezbarwnym, bezwonnym, bez smaku, silnie trującym gazem, nieco lżejszym od powietrza. Powstaje w skutek niepełnego spalania (przy niedostatecznym dopływie tlenu) substancji organicznych i nieorganicznych.

  3. Na co zwracać uwagę przy zakupie czujnika tlenku węgla?
    Zanim zdecydujesz się na zakup czujnika zwróć uwagę:
    Czy urządzenie jest nowe
    Należy kupować wyłącznie urządzenie nowe, oryginalnie zapakowane przez producenta! Nie zaleca się kupowania czujników z "drugiej ręki", ponieważ nie wiadomo jak długo i w jakich warunkach były użytkowane.
    Rodzaj zastosowanego urządzenia do wykrywania CO
    Sensor jest " sercem" czujnika. Ma istotny wpływ na trwałość oraz sposób działania urządzenia.
    Najlepszym typem sensora jest sensor elektrochemiczny!
    Zapewnia on stabilną i długotrwałą pracę urządzenia, eliminuje tzw. "fałszywe alarmy", jest odporny na domowe substancje chemiczne oraz zmiany wilgotności, działa w szerokim zakresie temperatur (od 4 C - 40 C). Posiada doskonałą dokładność dla całego zakresu wykrywania tlenku węgla.
    Czujniki CO z elektrochemicznych sensorami gwarantują co najmniej 5 letnią prawidłową pracę urządzenia.

    Inne typy sensorów stosowanych w czujnikach CO:
    - chemiczne
    - półprzewodnikowe
    Sensor chemiczny
    Charakteryzuje się krótką żywotnością działania (ok.2 lata), nie jest odporny na wilgoć oraz ma ograniczony przedział temperatury pracy. Niska dokładność wykrywania CO powoduje, że jest on częstym źródłem tzw. "fałszywych alarmów". Urządzenia z chemicznym sensorem nie spełniają norm brytyjskich dla domowych wykrywaczy tlenku węgla.
    Sensory półprzewodnikowe
    Czujniki wyposażone w sensory półprzewodnikowe mogą być zasilane tylko z sieci. W czasie pracy pobierają moc potrzebną do podgrzania warstewki tlenku cyny do temperatury ok. 500 C, dlatego eksploatacja ich jest kosztowna. Z upływem czasu czułość ogniwa zmienia się przez co stają się źródłem "fałszywych alarmów". Sensory półprzewodnikowe są czułe na zmiany wilgotności w pomieszczeniu oraz charakteryzują się niską dokładnością.
    Dopuszczenia, certyfikaty
    Na terenie Polski nie ma obowiązku certyfikowania czujników tlenku węgla przed dopuszczeniem ich do sprzedaży. Jednak aby mieć pewność co do jakości czujnika, powinien on spełniać wymagania stawiane domowym wykrywaczom tlenku węgla zawarte w standardzie brytyjskim BS78601996 lub amerykańskim UL20341998.
    Nie powinno się kupować czujników które nie były certyfikowana zgodnie z jedną z wyżej wymienionych norm.
    Gwarancja
    Urządzenie powinno posiadać gwarancję udzieloną przez producenta.
    Należy zwrócić uwagę na okres gwarancji. Im okres ten jest, dłuższy tym urządzenie jest lepsze. Czujniki z sensorami elektrochemicznymi mogą posiadać 5 letnią gwarancją producenta udzielaną na produkt do daty zakupu!
    Dzienny koszt eksploatacji
    Nie należy się sugerować tylko samą ceną urządzenia.
    Decydując się na zakup czujnika trzeba mieć świadomość, że każdy czujnik ma ograniczony czas działania. Czas ten zależy od typu zastosowanego sensora.
    W przypadku sensorów chemicznych wynosi on ok. 2 lata, zaś dla sensorów elektrochemicznych - co najmniej 5 lat (zwykle zaś ok. 7 - 8 lat.).
    Dlatego porównywanie czujników staje się bardziej wymierne, gdy pod uwagę weźmiemy cenę urządzenia powiązaną z czasem jego działania (czas pracy urządzenia gwarantowany przez producenta) - tzw. Dzienny Koszt Eksploatacji.
    DKE = Cena urządzenia / okres gwarancji
    gdzie DKE - to dzienny koszt eksploatacji wyrażony w (zł/dzień) lub gr./dzień
    W przypadku czujników w których zastosowano sensor elektrochemiczny DKE wynosi się w tylko kilkunaście groszy.
    Instrukcja
    Ponieważ prawidłowe działanie czujnika CO zależy min. od właściwego sposobu jego instalacji, należy zwrócić uwagę, czy wraz z urządzeniem jest dostarczona instrukcja montażu w języku polskim. Powinna ona zawierać nie tylko czytelny opis sposobu wyboru miejsca instalacji oraz użytkowania czujnika, ale również co najmniej podstawowe wiadomości o tlenku węgla, objawach towarzyszących zatruciu czadem oraz sposobie postępowania w przypadku uruchomienia się czujnika.
    Pomoc techniczna
    Ważne jest aby w przypadku jakichkolwiek problemów można było uzyskać w łatwy sposób fachową pomoc techniczną np. telefonicznie, w punkcie sprzedaż itp. Pomoc ta powinna być zapewniona w języku polskim!

  4. Dlaczego tlenek węgla jest tak niebezpieczny?
    Tlenek węgla jest śmiertelną trucizną dla organizmu człowieka oraz każdego innego, który używa hemoglobiny do transportu tlenu. Mechanizm zatrucia polega na wiązaniu się tlenku węgla z hemoglobiną w związek zwany karboksyhemoglobiną (HbCO), niezdolny do przenoszenia tlenu. Wyłączenie hemoglobiny z transportu krwi powoduje zaburzenie procesu oddychania, co w efekcie prowadzi do niedotlenienia tkanek. Najpoważniejsze uszkodzenia spowodowane niedotlenienie powstają w ośrodkowym układzie nerwowym. Zdolność wiązania się tlenku węgla z hemoglobiną jest ok. 300 razy większa niż z tlenem. Dlatego już niska koncentracja CO w powietrzu może stanowić istotne zagrożenie dla człowieka. Szybkość procesu wiązania się tlenku węgla z hemoglobiną zależy od stężenia CO we wdychanym powietrzu, od czasu narażenia (działania) oraz właściwości organizmu. Tlenek węgla jest bardzo niebezpieczny nie tylko ze względu na silne i skryte działanie toksyczne, ale również, dlatego że, jedynie w przypadku posiadania odpowiednich urządzeń tj. czujników tlenku węgla możemy jednoznacznie ocenić czy nie pozostajemy pod jego wpływem.

  5. Jakie są stopnie oraz objawy zatrucia tlenkiem węgla?

    Poniższa tabela pokazuje stopień zatrucia tlenkiem węgla oraz towarzyszące mu objawy zależy od ilości karboksyhemoglobiny we krwi.

    Ilość HbCO we krwi Stopień zatrucia Objawy
    0-10% brak brak objawów. We krwi nałogowych palaczy stężenie HbCO może dochodzić do nawet 9%
    10-15% niski lekki ból głowy
    20-30% lekki silny ból głowy, duszności, nudności, wymioty, osłabienie, szum w uszach, okresowe, zamroczenie. Objawy ustępują po podaniu tlenu lub umieszczeniu chorego w miejscu z dostępem świeżego powietrza.
    30-35% średni ww. objawy narastają, tętno ulega przyspieszeniu, następuje osłabienie mięśni, zaburzenia równowagi, ubytki w pamięci. Objawy chorobowe ustępują w ciągu kilku dni od momentu podjęcia leczenia.
    35-50% ciężki całkowita utrata przytomności, śpiączka, okresowo występują drgawki, oddychanie staje się nierównomierne, tętno ok.120 uderzeń na minutę. Rokowania względem przeżycia niepewne.
    >50% śmierć szybka śmierć

    Ponieważ określenie stężenia karboksyhemoglobiny (HbCO) we krwi jest możliwe jedynie przy użyciu metod laboratoryjnych, zwykle poziom CO wyraża się ilością cząstek na milion (PPM) w powiązaniu z czasem narażenia (działania). I tak przy:

    PPM CO Czas Objawy
    35 PPM 8 godz. maksymalna ilość CO dopuszczona przez HSE przy przebywaniu w pomieszczeniu przez 8 godz.
    200 PPM 2-3 godz. lekki ból głowy, zmęczenie, nudności, zawroty głowy.
    400 PPM 1-2 godz. ww. symptomy narastają, silny ból głowy, zagrożenie życia po upływie 3 godzinach.
    800 PPM 45 min. silne nudności, zawroty głowy, wymioty, utrata przytomności w ciągu 2 godzin, śmierć po 2-3 godzinach.
    1600 PPM 20 min. silny ból głowy, zawroty głowy, nudności. śmierć w ciągu 1 godziny.
    3200 PPM 5-10 min. objawy j.w., śmierć w ciągu 25-30 minut.
    6400 PPM 1-2 min. objawy jw., śmierć w ciągu 10-15 minut.
    12800 PPM 1-3 min. natychmiastowa śmierć.

    Jak widać z powyższych zestawień objawy występujące we wczesnym okresie zatrucia takie jak: niepokój, lekki ból i zawroty głowy, nudności, zmęczenie, są również symptomami charakterystycznymi dla grypy. Mogą, więc być przyczyną złej diagnozy oraz niewłaściwego sposobu leczenia.

  6. Jakie są źródła tlenku węgla?
    Wszystkie urządzenia spalające paliwo w trakcie swojej pracy (np. piece gazowe piece opalane drewnem, węglem lub olejem opałowym, piecyki łazienkowe, kominki, gazowe ogrzewacze pomieszczeń, przenośne ogrzewacze naftowe, piece kaflowe itp..) mogą być źródłem tlenku węgla. Jeżeli działają prawidłowo i mają zapewniony ciągły dopływ świeżego powietrza oraz dobre odprowadzanie spalin, to ilość tlenku węgla produkowana trakcie ich pracy jest na tyle mała, że nie zagraża życiu domowników. Problem powstaje w sytuacji, gdy:

    - urządzenie jest popsute lub rozregulowane.
    - dopływ świeżego powietrza do budynku zostaje znacznie ograniczony (np. zablokowany lub nieszczelny przewód kominowy, pozatykane kratki wentylacyjne).

    W wyniku niepełnego procesu spalania w pomieszczeniach zaczyna się gromadzić tlenek węgla narażając domowników na groźne dla zdrowia i życia zatrucie. Przy niesprzyjających warunkach atmosferycznych może powstać również tzw. "zjawisko ciągu wstecznego". Spaliny zamiast wydobywać się przewodem kominowym na zewnątrz budynku są z powrotem zasysane.

    Źródłem czadu mogą być również samochody pozostawione z włączonym silnikiem w garażu oraz grille użytkowane w zamkniętych pomieszczeniach.

  7. Co zrobić aby zminimalizować możliwość powstania CO?
    Należy zacząć od regularnego sprawdzania:

    - prawidłowość działania urządzeń mogących być źródłem czadu.
    - szczelność wewnętrznych instalacji gazowych.
    - przewodów kominowych i wentylacyjnych oraz kanałów nawiewnych

    Zgodnie z Prawem Budowlanym (art. 62) wewnętrzne instalacje gazowe, przewody kominowe i wentylacyjne powinny być, co najmniej raz w roku kontrolowane przez uprawnionego fachowca.

    Następnie zaleca się zamontowanie w budynkach urządzeń monitorujących i informujących o obecności czadu -tj. czujników tlenku węgla.

  8. Czym kierować się przy wyborze czujnika tlenku węgla?
    Przy wyborze czujnika tlenku węgla należy zwrócić uwagę, aby był produkowany zgodnie odpowiednimi dla tego typu urządzeń normami ( np. BS 7860 -brytyjską normą dla domowych wykrywaczy tlenku węgla) oraz żeby był certyfikowany przez niezależną organizację. Informacja i znak organizacji certyfikującej powinien znajdować się na obudowie urządzenia. Czujnik musi posiadać także dźwiękową i świetlną sygnalizację przekroczenia dopuszczalnego progu CO. Ważne jest też, aby był wyposażony w przycisk umożliwiający sprawdzenie poprawności działania urządzenia. Należy również zwrócić uwagę na okras gwarancji udzielonej przez producenta na sam sensor (element czujnika) oraz całe urządzenie.

  9. Ile czujników i gdzie należy je instalować?
    Liczba czujników i ich rozmieszczenie zależy przede wszystkim od: układu budynku, ilości sypialni oraz lokalizacji urządzeń mogących być źródłem czadu. Przy ustaleniu ilości należy kierować się następującą zasadą, że czujnik powinien znajdować się:

    - na każdym piętrze budynku np. na korytarzu (co najmniej jeden) - w sypialni.
    - w pomieszczeniach lub pobliżu, gdzie znajdują się urządzenia mogące być źródłem tlenku węgla.

    Czujniki powinny być rozmieszczone w taki sposób, aby ich sygnał w przypadku uruchomienia był słyszalny w każdym z pomieszczeń, a w szczególności w sypialniach. Standartowo zaleca się lokalizowanie alarmów CO na ścianie na wysokości, co najmniej 150 cm ponad poziomem podłogi oraz przynajmniej 250 cm od urządzeń mogących być źródłem czadu.

    Przy instalowaniu alarmów CO należy kierować zaleceniami zawartymi w instrukcji obsługi tych urządzeń.

  10. Gdzie nie wolno montować czujników?
    Czujników tlenku węgla nie wolno montować:

    - na zewnątrz budynku. - wewnątrz lub w pobliżu szaf.
    - w pomieszczeniach o dużej wilgotności powietrza.
    - bezpośrednio nad zlewem lub kuchnią.
    - w pobliżu drzwi i okien oraz wszędzie tam gdzie działanie ich może być zakłócone przez ruch świeżego powietrza.
    - w miejscach gdzie mogą być zasłonięte przez meble lub zasłony.
    - w pomieszczeniach, w których temperatura spada poniżaj 4.4 °C oraz może wzrosnąć powyżej 37,8 °C.
    - w miejscach narażonych są na działanie kurzu lub brudu mogącego zablokować sensor.

    Urządzeń nie wolno malować oraz czyścić żadnymi środkami chemicznych. Raz w miesiącu za pomocą miękkiej szmatki z pokrywy urządzenia należy usunąć kurz. W pobliżu czujników nie wolno rozpylać dezodorantów, sprayów, odświeżaczy powietrza itp.

  11. Czy czujniki CO wykrywają inne gazy?
    Czujniki CO działają w sposób wysoce wybiórczy na tlenek węgla, tzn. nie wykrywają żadnych innych gazów. Nie mogą być również stosowane jako alarmy dymowe. Pomimo, iż dym zawiera również tlenek węgla, czas zadziałania alarmu CO może być na tyle długi, że pożar rozprzestrzeni się w sposób trudny do opanowania.

  12. Co zrobić gdy zadziała czujnik tlenku węgla?
    Przede wszystkim należy zachować spokój. W większość przypadków uruchomienia czujników tlenku węgla nie jest związana z bezpośrednim zagrożeniem życia, ale nie można go lekceważyć. Czułość alarmów jest tak dobrana, aby reagowały już przy stężeniach CO nie zagrażających życiu i umożliwiały podjęcie właściwych działań.

    Gdy usłyszymy alarm trzeba ustalić czy nikt z domowników nie uskarża się na bóle i zawroty głowy, nudności, przemęczenie - symptomy podobne jak przy grypie. Jeżeli wszyscy czują się dobrze, to nie ma bezpośredniej potrzeby wzywania lekarza. Należy natomiast:

    - otworzyć okna i drzwi w celu przewietrzenia pomieszczeń. - nacisnąć przycisk TEST/RESET czujnika, który zadziałał. - jeżeli jest to możliwe, odciąć dopływ gazu i wyłączyć wszystkie urządzenia spalające paliwa. - ewakuować wszystkie osoby z budynku.

    Pod żadnym pozorem nie wolno wchodzić do budynku dopóki alarm się nie wyłączy, a budynek nie zostanie właściwie przewietrzony. Nie wolno włączać żadnych urządzeń spalających paliwa dopóki nie zostaną sprawdzone przez wykwalifikowaną osobę w celu zlokalizowania i naprawienia ewentualnych uszkodzeń. Zalecane jest również, sprawdzenie przez uprawnionego fachowca szczelności wewnętrznych instalacji gazowych, przewodów kominowych oraz wentylacyjnych.

    Jeżeli ktokolwiek z domowników czuje się źle, należy ewakuować wszystkich z budynku w bezpieczne miejsce oraz niezwłocznie powiadomić Pogotowie Ratunkowe. Pamiętać przy tym trzeba, że nie wolno tego robić z zagrożonego budynku!

  13. Jak pomóc poszkodowanym?
    Pierwsza pomoc polega na wyprowadzeniu lub wyniesieniu poszkodowanego z pomieszczeń skażonych tlenkiem węgla w miejsce z dostępem świeżego powietrza. Następnie należy choremu rozluźnić odzież, owinąć go kocem i ułożyć w pozycji leżącej. Nie wolno niczego podkładać pod głowę, aby nie spowodować zwężenia lub zamknięcia dróg oddechowych. Zabronione jest podawanie płynów oraz innych substancji doustnie, by nie dopuścić do zachłyśnięcia. W przypadku pojawienia się duszności wskazane jest podanie tlenu, jeżeli jest on dostępny. Do czasu przybycia lekarza nie wolno pozostawiać rannego samego oraz pozwolić choremu zasnąć, ponieważ może to utrudnić dalszą obserwację stanu zdrowia. Po przybyciu lekarza na miejsce, należy poinformować go o dotychczasowej pomocy udzielonej poszkodowanemu.

  14. Alkohol w pracy - jak postępować w przypadku podejrzenia, że pracownik jest nietrzeźwy.
    W przypadku stawienia się do pracy w stanie wskazującym na spożycie alkoholu lub w przypadku spożywania alkoholu w pracy - oczywiste jest to że pracodawca chce potwierdzić ten stan pracownika poprzez badania na zawartość alkoholu w organizmie (np: poprzez badanie na alkomacie).
    Co istotne jednak, żaden przepis prawa nie nakłada na pracownika obowiązku poddania się takim badaniom. Wyraźnie zresztą zostało to wyartykułowane w § 3 pkt. 2 rozporządzenia ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 6 maja 1983 r. w sprawie warunków i sposobu dokonywania badań na zawartość alkoholu w organizmie (Dz. U. Nr 25 poz. 117) w którym czytamy, iż badania pracowników nie dopuszczonych do pracy z powodu uzasadnionego podejrzenia, że stawili się do pracy po spożyciu alkoholu albo spożywali alkohol w czasie pracy przeprowadza się na jego żądanie.
    W przypadku zgody pracownika na poddanie się takim badaniom koszty związane z badaniem alkomatem, czy badaniami krwi i moczu przeprowadzonymi na żądanie pracownika ponosi zakład pracy w przypadku gdy podejrzenia były nieuzasadnione.
    W razie dodatniego wyniku badania zakład pracy kosztami związanymi z badaniami obciąża pracownika.
    Co ważne jednak, w przypadku podejrzenia pracy w stanie nietrzeźwości, która może narazić na utratę życia lub zdrowia inne osoby (jest to pojęcie dość szerokie) pracodawca może skutecznie wyegzekwować takie badania powiadamiając niezwłocznie o swoich podejrzeniach policję. Policja bowiem ma uprawnienia do wyegzekowania poddania się takim badaniom.
    Policję można wezwać do zakładu pracy praktycznie o każdej godzinie - nie ma tutaj ograniczeń czasowych.
    W przypadku kiedy pracownik odmówi poddania się badaniom na zawartość alkoholu w organiźmie, a nie wzywana była policja, pracodawca może obejść tą odmowę poprzez przygotowanie odpowiednio szczegółowego i obszernego protokołu, podpisanego przez kilku pracowników lub innych świadków. W protokole tym powinno się podawać takie szczegóły jak bełkotliwa mowa, zataczanie się itp.
    W przypadku badania alkomatem do badań wstępnych pracowników (niehomologowanym) zalecane jest również sporządzenie protokołu w obecności świadków. W protokole takim oprócz szczegółów podanych w punkcie poprzednim, należy zanotować wskazania alkomatu podręcznego. W razie gdy alkomat posiadał opcję wydruku, dołączyć również ten wydruk najlepiej podpisany przez samego badanego pracownika, lub/i świadków.
    To bardzo ważne ponieważ prawidłowe sporządzenie protokołu jest jedyną obroną pracodawcy w przypadku odwołania się pracownika do sądu pracy a taki protokół odpowiednio sporządzony z dużą liczbą świadków jest dobrym i mocnym materiałem dowodowym.
    W podobnych duchu wypowiedział się Sąd Najwyższy w swojej uchwale z dnia 14 grudnia 1978 r., V PZP 7/78, OSNCP z 2/1979, poz. 21, stwierdzając w niej iż "w postępowaniu przed sądem pracy można powoływać wszelkie środki dowodowe w celu wykazania stanu nietrzeźwości pracownika w określonej dacie, uzasadniającego niedopuszczenie go do pracy lub odsunięcie od wykonywania pracy i uprawniające pracodawcę do zastosowania innych przewidzianych prawem sankcji".
    Co istotne Sąd Najwyższy w swoim wyroku z 24 z dnia 24 maja 1985 r. (I PRN 39/85 OSNCP 1986/1-2 poz. 23) orzekł, iż "wprawdzie pracownik nie ma obowiązku poddania się na żądanie portiera - badaniu przy użyciu probierza trzeźwości, odmowa jednak poddania się takiemu badaniu nie polepsza sytuacji pracownika. Z reguły, trzeźwy pracownik nie ma interesu w tym, by odmówić użycia probierza trzeźwości."

  15. Informacje dla kierowców.
    Od dnia 15 grudnia 2000 r. zaczął obowiązywać Art.1 punkt 4 i 7 ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks Karny, w którym czyn prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego został przekwalifikowany z wykroczenia na przestępstwo.

    Obecnie zgodnie z Art. 178a. Ustawy z dnia 14 kwietnia 2000r o zmianie ustawy Kodeks Karny:

    • § 1. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2
    • § 2. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania inny pojazd niż określony w §1,podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
    • § 3. W razie skazania za przestępstwo określone w § 1 lub 2 sąd może orzec podanie wyroku do publicznej wiadomości. Należy tu przypomnieć co według prawa rozumie się pod pojęciem stan nietrzeźwości oraz stan po spożyciu alkoholu.

    Stan nietrzeźwości zachodzi (zgodnie art. 115 §16 Kodeksu karnego oraz z art. 46 ust.3 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi) wtedy, gdy:

    • zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość
    • lub zawartość alkoholu w l dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Stan po użyciu alkoholu (zgodnie z art. 46 ust. 2 ww. Ustawy) zachodzi wtedy,
    • zawartość alkoholu we krwi zawiera się w przedziale od 0,2 do 0,5 promila lub zawartość alkoholu w l dm3 wydychanego powietrza zawiera się w przedziale od 0,1mg do 0,25 mg.

    Tak więc, zgodnie z obowiązującym prawem:

    • można kierować pojazdem jeżeli, zawartość alkoholu we krwi nie przekracza 0,2 promila.
    • jeżeli zawartość alkoholu we krwi wynosi od 0,2 do 0,5 promila (stan po użyciu alkoholu) kierujący pojazdem popełnia wykroczenie, za które w przypadku kontroli drogowej skierowany zostanie wniosek o ukaranie do Kolegium ds. wykroczeń
    • jeżeli zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila (stan nietrzeźwości) kierującego pojazdem w tym stanie uznaje się przestępcą i w przypadku kontroli drogowej zostanie sporządzony przeciwko niemu akt oskarżenia a sprawa będzie skierowana do Sądu.

    Stan w jakim znajduje się kierujący pojazdem mechanicznym, zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 1989 r., może być ustalony na podstawie:

    • analizy chemicznej np. badanie krwi lub moczu.
    • analizy stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu.


Kontynuuj
sobota, 03 grudzień 2016  |  49 558 049 wywołań od 22 03 2004
Copyright © 2004 -2016 Aisko  |  Created by Sieniek  |  Powered by osCommerce